Reglas de pronunciación (Zasady wymowy)

Z

- wymawia się jak „th” w angielskim słowie think
np.

zorro
zapato
zona
zumo
brazo
terraza
manzana
arroz
empezar
azafata
azul
luz

CI, CE

- C przed „e” i „i” wymawia się jak „th” w angielskim think
np.

cielo
cita
cero
cicatriz
centro
cima
celebrar
cinta
cebra
ciencia
cerdo
ciudad

C

- w pozostałych przypadkach C wymawia się jak „k”
np.

casa
comer
carta
correr
calor
cosa
corazón
cuerda
cacao
cultura
camino
cabeza

QUI, QUE

- żeby wymawiać „ki”, „ke” musimy napisać QUI, QUE
np.

quinto
quedar
quemar
equilibrio
quitar
porque
queso
quien
máquina
quiosco
quema
querer

Trabalenguas (łamacze językowe)

Un zapatero zambo, zapateaba zapateados de zapata, de zapata zapateaba zapateados un zapatero zambo.

Cuando cuentes cuentos, cuenta cuántos cuentos cuentas, porque si no cuentas cuántos cuentos cuentas, nunca sabrás cuántos cuentos cuentas tú.

El que poco coco come, poco coco compra; el que con poca capa se tapa, poca capa se compra.

Poquito a poquito Paquito empaca poquitas copitas en pocos paquetes.

La sucesión sucesiva de sucesos sucede sucesivamente con la sucesión del tiempo.

J

- wymawia się bardzo podobnie do polskiego „h”
np.

juego
jirafa
jamón
justo
jardín
juez
jarra
juntar
junio
japonés
justicia
jarabe

GI, GE

- „g” przed samogłoskami „e” oraz „i” wymawia się jak polskie „h”
np.

gente
gesto
general
girasol
exigir
elegir
urgente
proteger
gimnasia
giro
colegio
geografía

G

- w pozostałych przypadkach wymawiamy tak jak polskie „g”
np.

gato
agua
gracias
pago
globo
mago
significa
goloso
lago
gusto
amigo
gigante

GUI, GUE

- tego U nie wymawiamy, czytamy „gi” „ge”
np.

guerra
guía
seguimiento
guitarra
sigue
guisante
juguete
guía
guion
guipar
desguizar
pagué

GÜI, GÜE

- wymawia się tak jakbyśmy po polsku powiedzieli „głi”, „głe”
np.

pingüino
bilingüe
lingüística
ambigüedad
vergüenza
agüita






Trabalenguas (łamacze językowe)

Juan junta juncos junto a la zanja.

¡Jamás jamé jamón y jamás lo jamaré! gemía la monja Gema mientras jamaba jamón en Jaén.

De generación en generación las generaciones se degeneran con mayor degeneración.

Pedro Pérez Pereira, pobre pintor portugués, pinta pinturas por poca plata, para pasear por Portugal.

La bruja Maruja prepara un brebaje, con cera de abeja, dos dientes de ajo, cuarenta lentejas y un pelo de oveja.

V = B

- obie te litery wymawia się jak polskie "b"
np.

vaca
bien
abogado
avión
vino
ventana
vida
revolución
barco
boca
verde
bailar

CH

- wymawia się podognie jak polskie „cz”
np.

chico
muchacho
coche
chocolate
leche
mucha
lucha
fachada
noche
chiste
escuchar
derecho

H

- jest nieme, wcale się go nie wymawia
np.

hola
historia
ahora
hacer
hombre
hora
hotel
huevo
hermano
hija
habilidad
hierba

Trabalenguas (łamacze językowe)

Hugo tuvo un tubo, pero el tubo que tuvo se le rompió. Para recuperar el tubo que tuvo, tuvo que comprar un tubo igual al tubo que tuvo.

Pablito clavó un clavito. ¿Qué clavito clavó Pablito?

El vecino se avecina avecinándose con los vecinos vencidos por un vecino.

Pancha plancha con cuatro planchas.¿Con cuántas planchas plancha Pancha?

El hipopótamo Hipo está con hipo ¿Quién le quita el hipo al hipopótamo Hipo?

El habano había sido fumado por un hombre huraño, y el humo del habano había llegado hasta el horno del hombre huraño.

LL

- wymawia się jak polskie "j"
np.

pollo
calle
llama
camello
llorar
taller
silla
bella
lluvia
valla
amarillo
caballo

Y

- wymawia się jak polskie "j"
np.

hoy
ayuda
rey
playa
ayer
mayor
ley
yema
mayo
voy
muy
ya

Ñ

- wymawia się jak polskie „ń”
np.

niño
baño
señal
bañera
caña
año
montaña
señor
piña
español
araña
cigüeña

Trabalenguas (łamacze językowe)

Yo lloro si lloras, si lloras yo lloro. Tu llanto es mi llanto; y tu llanto, mi lloro. Si tú ya no lloras, tampoco yo lloro.

La yama que llama a la yama, no sé por qué llama a esa yama.

La araña con maña amaña la laña. La araña con maña es una tacaña.

El alfabeto

¿Cómo se escribe?

con B o con V

con G o con J

con LL o con Y

con H

con tilde

Reglas de acentuación

  • Kończy się na samogłoskę, -n, -s → akcent przedostatnia sylaba.

  • Kończy się na inną spółgłoskę → akcent ostatnia sylaba.

  • Wyjątek? → tilde.

  • Monosylaby bez tilde, chyba że trzeba odróżnić znaczenie. → tú (ty) vs. tu (twój), sé (wiem) vs. se (się).

  • Dyftongi:
    – dyftong (np. tierra, cuidado) liczy się jako jedna sylaba; akcent działa normalnie
    – jeśli trzeba „rozbić” dyftong (hiatus), jedna z samogłosek dostaje tilde (país, María).

*Wszystkie słowa pytające i wykrzyknikowe zawsze mają tilde, nawet jeśli normalne zasady tego nie wymagają.

Kraje, w których hiszpański jest językiem urzędowym i ich stolice:

1. España – Madrid

2. Argentina – Buenos Aires

3. Bolivia – Sucre (stolica konstytucyjna) / La Paz (siedziba rządu)

4. Chile – Santiago

5. Colombia – Bogotá

6. Costa Rica – San José

7. Cuba – La Habana

8. República Dominicana – Santo Domingo

9. Ecuador – Quito

10. El Salvador – San Salvador

11. Guatemala – Ciudad de Guatemala

12. Honduras – Tegucigalpa

13. México – Ciudad de México (wyjątek, jeśli chodzi o wymowę „x” jak polskie „h”)

14. Nicaragua – Managua

15. Panamá – Ciudad de Panamá

16. Paraguay – Asunción

17. Perú – Lima

18. Puerto Rico (terytorium USA) – San Juan

19. Uruguay – Montevideo

20. Venezuela – Caracas

21. Guinea Equatorial – Malabo

Buena Vista Social Club - Chan Chan

De Alto Cedro voy para MarcanéLlego a Cueto, voy para Mayarí
 
De Alto Cedro voy para MarcanéLlego a Cueto, voy para Mayarí
 
De Alto Cedro voy para MarcanéLlego a Cueto, voy para Mayarí
 
El cariño que te tengoNo te lo puedo negarSe me sale la babitaYo no lo puedo evitar
 
Cuando Juanica y Chan ChanEn el mar cernían arenaComo sacudía el jibeA Chan Chan le daba pena
 
Limpia el camino de pajasQue yo me quiero sentarEn aquel tronco que veoY así no puedo llegar
 
De alto Cedro voy para MarcanéLlego a Cueto, voy para Mayarí

¡Bravo! ¡Excelente trabajo! ¡Estoy orgullosa de ti!

Brawo! Świetna robota! Jestem z Ciebie dumna!