Krampus

I Krampus sono figure demoniache del folclore alpino, molto diffuse in Austria, Baviera, Svizzera e in Alto Adige. Hanno un aspetto terrificante: indossano pellicce scure, portano corna ricurve, maschere demoniache dai tratti esagerati e campanelli che fanno molto rumore. Spesso tengono in mano fruste, catene o bastoni, con cui minacciano i passanti.

I Krampus accompagnano San Nicolò la sera del 5 dicembre come suoi antagonisti: mentre il santo premia i bambini buoni, i Krampus spaventano i bambini cattivi.

Ma qual è la loro storia? Secondo una leggenda, un tempo, durante i periodi di carestia, i giovani dei villaggi di montagna si travestono con pelli e corna di animali per spaventare gli abitanti e rubare cibo e altre risorse per l’inverno. Un giorno, però, si unisce a loro un vero diavolo. È molto simile al resto del gruppo, ma c’è un dettaglio che lo tradisce: ha gli zoccoli di capra al posto dei piedi. I giovani chiedono aiuto a San Nicolò. Il santo interviene e sconfigge il diavolo. Da quel momento, ogni anno i giovani del villaggio sfilano per le strade non più per rubare, ma per premiare con dolci i bambini buoni e spaventare quelli cattivi. Nasce così la tradizione dei Krampus.

In realtà, la figura dei Krampus è molto più antica di quella di San Nicola e anche del cristianesimo, ed è legata a tradizioni pagane alpine e a riti invernali precristiani.

Krampusy to demoniczne postacie z folkloru alpejskiego, bardzo popularne w Austrii, Bawarii, Szwajcarii i Południowym Tyrolu. Mają przerażający wygląd: noszą ciemne futra, zakrzywione rogi, diabelskie maski o przesadnych rysach i dzwony, które bardzo hałasują. Często trzymają w rękach bicze, łańcuchy lub kije, którymi grożą przechodniom.

Krampusy towarzyszą św. Mikołajowi w nocy z 5 na 6 grudnia jako jego antagoniści: podczas gdy święty nagradza grzeczne dzieci, Krampusy straszą niegrzeczne.

A jaka jest ich historia? Według legendy, dawno temu, w okresach głodu, młodzi z górskich wiosek przebierali się w skóry i rogi zwierząt, by przestraszyć mieszkańców i zabrać jedzenie oraz inne zapasy na zimę. Pewnego dnia do grupy dołączył prawdziwy diabeł. Był bardzo podobny do reszty, ale jeden szczegół go zdradził: miał kopyta kozła zamiast stóp. Młodzi poprosili o pomoc św. Mikołaja. Święty interweniuje i pokonuje diabła. Od tego czasu każdego roku młodzi z wioski przechodzą ulicami, nie po to, by kraść, ale aby nagradzać grzeczne dzieci słodyczami i straszyć niegrzeczne. Tak powstała tradycja Krampusów.

W rzeczywistości postać Krampusów jest znacznie starsza niż św. Mikołaj, a nawet chrześcijaństwo, i jest związana z pogańskimi tradycjami alpejskimi oraz przedchrześcijańskimi rytuałami zimowymi.

Dziś, podczas pochodów w nocy z 5 na 6 grudnia, Krampusy chodzą ulicami wśród ludzi. Czasem uderzają przechodniów małymi kijami lub biczami albo brudzą twarze węglem.

Jeśli chcesz zostać Krampusem, musisz spełnić kilka warunków. Musisz mieć prawdziwy futrzany strój i maskę, której nigdy nie możesz zdjąć publicznie. Ponadto musisz być mężczyzną, niezamężnym i urodzonym w miejscowości, w której bierzesz udział w pochodzie.